دوتا چشمات دوتا دستات توی قلب خاطراته سهم هرکی شده باشه من یکی چشام به راته .. این که از یاد تو رفتم این که خیلی وقته تنهام این که تو اونور دنیا این که من اینور دنیا این که توی آسمونت . جرات پریدنم نیست این که توی چشمای نازت .. دیگه شوق دیدنم نیست .. من که از غصه میسوزم من که عاشقم هنوزم این که از یاد تو رفتم این که خیلی وقته .. تنهام این که ... تو چشم من نگاه نکن دنبال اشک من نگرد چشمای آینه قبل من تنهایی هامو گریه کرد بی خودی حالمو نپرس چیزی نمی فهمی ازم اشکاتو خرج من نکن ما که نمی رسیم به هم تو هم به اندازه من تو فکر فصل آخری فقط بدون جون منو داری به همرات می بری تو چشم من نگاه نکن ,شهر غمه شهر چشام دنیای تو مال خودت تنهام بذار با غصه هام آخ که چه آسونه واست گذشتن از هر چی که بود آدما یادشون میره عشق قدیمی خیلی زود دارن به دنبالم میان تموم خاطرات من می دونی بی تو میمیرم ,تیر خلاصاتو بزن یه آرزو تو قلبمه می خوام که اینو بدونی مثل دل عاشق من ,دل کسی رو نشکونی وقتی نمونده واسه ما ,حتی واسه خدافظی برو منو تنهام بذار با این گلای کاغذی نميدونم از كجا شروع كنم قصه تلخ سادگيمو نميدونم چرا قسمت ميكنم روزاي خوب زندگيمو چرا تو اول قصه همه دوستم ميدارن وسط قصه ميشه سر به سر من ميزارن تا ميخواد قصه تموم شه همه تنهام ميزارن ميتونم مثل همه دو رنگ باشم دل نبازم ميتونم مثل همه يه عشق بادي بسازم تا بايك نيش زبون بتركه وخراب بشه تا بيان جمعش كنن حباب دل سراب بشه ميتونم بازي كنم بازي كنم با عشق احساس كسي ميتونم درست كنم ترس دل و دلواپسي ميتونم دروغ بگم تا خودمو شيرين كنم ميتونم پشت دلا قايم بشم كمين كنم !ولي با اين همه حرفا،بازمنم مثل اونا؛ يه دروغگوميشم، هميشه ورد زبونا يه نفر پيدا بشه به من بگه چيكار كنم با چه تيري اونيكه دوسش دارم شيكار كنم من بايد از چي بفهمم چه كسي دوستم داره تو دنيا اصلاً عشق واقعي وجود داره؟؟؟؟؟ دلم گرفت از این روزا ... از این روزای بی نشون نیستی برَنجی ، از غربت من از گریه ها که ، تموم نمیشن لحظه گرفته اس ، پنجره ماته خونه اسیر ،خاطره هاته نیستی صدا نیست ، که پر بگیرم برات بخونم ، برات بمیرم وقتی تو بودی ، خاطره دلخواه دغدغه بی رنگ ، دلهره کوتاه نه وحشت از شب ، نه ترسی از راه همیشه لبخند ، رو صورت ماه نیستی بخندی ، عوض شه غربت قصه بخنده ، رد شه مصیبت نیستی که گل نیست ، نیستی که سرده نیستی که دیره ، نیستی که درده لحظه گرفته اس ، پنجره ماته خونه اسیر ،خاطره هاته نیستی صدا نیس که پر بگیرم برات بخونم برات بمیرم
دیگه مجبور نیستی هرجا که می ری
ازم اجازه ی رفتن بگیری میشه با هرکی که میخوای بجوشی اصلاً هرچی دلت میخواد بپوشی میشه به هرکی دلت خواست دل ببندی یا با غریبه ها بگی بخندی وقتی دیر می کنی یا میری جایی دیگه نیستم بهت بگم کجایی دیگه نیستم بهت بگم کجایی ... نرو تنهام نزار با درد و غم هام اگرچه دلخوری از خیلی حرفام به قرآنی که از سایش گذشتم به مرگ هر دوتامون خیلی تنهام نگو می بینمت یه روز دیگه آخه احساس من اینو نمی گه نمی تونم قبول کنم نباشم تر و خشکت کنه یه مرد دیگه تر و خشکت کنه یه مرد دیگه ... خداحافظ همیشه بهتر ازمن همیشه یا که هر جا سر تر از من تو چشمات بهترین بودم تو دنیا نمی دیدی اگرچه کمتر از من خداحافظ که رفتم بی بهونه از این خونه دلم بدجوری خونه به جای سر به روی شونه من تو یادم خاطرات تو می مونه اگه کوه طلا واست بیاره اگه دنیارو زیر پات بزاره بازم دستای خالیم خوب می دونن که هیشکی قدر من دوست نداره گلت خشک شد ولی هرگز نمرده زمان بوی تورو از خونه برده دلم خوش بود میای یه شب تو خوابم ولی چند ماهه که خوابم نبرده داری می ری ولی پیشت می مونم واست هیچی نبودم خوب می دونم ولی من در عوض هرجا که باشم واست تا آخر عمرم می خونم واست تا آخر عمرم می خونم ... شاید خیلی چیزا می خواستی،اما منم هیچی نداشتم پات بریزم انقدر بغضمو پنهون کردم از تو از اون روزی که تو رفتی ، مریضم قدیما یادمه می رفتی جایی همیشه یه خداحافظ می گفتی چقدر آسون شدم باهات غریبه بازم پشت سرم چیزی شنفتی؟ ... الان داغی نمی فهمی چی میگی مدیونی اگه یادم نیفتی بسوزي دل بسوزي بسوزي كه منو دربدر و آواره كردي الهي خون بشي تيكه بشي آتيش بگيري بسوزي بسوزي اي دلم بسوزي بسوزي دل بسوزي اي دلم بسوزي بسوزي كه منو دربدر و آواره كردي الهي خون بشي تيكه بشي آتيش بگيري ديگه نه ... نه ... نه نميخوام بازم بسوزم بسوزي بسوزي اي دلم بسوزي قرار تنهایی ما رو جدایی فردا بود خلاصه فردا واسه ما شروع کل دردا بود فردا قرار بود منو تو از هم دیگه جدا بشیم فردا قرار بود همدمه گریه بی صدا بشیم از تو چه پنهون گل من؛من خیلی وقته بی توام دیروز و فردا نداره برام چه سخته بی توام یادش بخیر قلب تو بود برای من سنگ صبور میخواستم عاشقت کنم هر جور شده حتی به زور حالا که نیستی لااقل تسکین به قلب من بده اون که نخواست پیشم باشی حالا کجاست صبرم بده چه جوری باور بکنم رقیب من نازت کنه شبا کنارت بخوابه از خواب بیدارت کنه یادته که زیر بارون تو دعا کردی بمیرم منم قول دادم که دیگه عکستو بغل نگیرم تو دعات گرفت و مردم اما عاشقم هنوزم با همون یه قاب عکست میگزرونم شب و روزم لحظه های آخر تو میره از یادم به سختی بدرقت اومدم اما دست تکون ندادی رفتی یه دلخوشی دارم هنوز حالا که دارم میمیرم هر وقت که بارون بباره تو رو کنارم میبینم نگاه به چشم خیس من به عشق پاکم نکنید رفیق من رفته سفر چند روزی خاکم نکنید شاید خوشش نیاد که من تو خاک و خونه پیرنم مردم چرا اون نمیاد با گل سرخ به دیدنم توقع داشتم میمیرم حداقل نگاه کنه حتی نیومد لحظه ای با جسم من وداع کنه این طور منــــو نگاه نکن , دست توی دست من نذار برو یه وقت مریض میشی , بغضت رو هی نگه ندار فدات بــشم , فدات بــشم , فدات بــشم , بـزار بـــرو محــاله باورش که مـــــن , دیگه نمی بینم تــــــــو رو صدات می لرزه عشق من , اسمم رو هـــی صدا نکن طناب و دور گــــــــــردنم , بنداز دیگـــــــه نگام نکن بمیرم واســـه بغض تــــو , فکرمنـــو نکن بــــــــــرو دلو اسیـــــــــــر من نکن , اگه دوسم داری بــــــــــرو تو رو خدا گریـــــه نکن , تصمیمه آخـــــــــــرو بگیر چار پایــه رو بکش برو , چارپایــــــــه دستاشو بگیر با دست عاشقت بــــزار , طنابـــــو دور گردنـــــــــــم می خوام فقط ادا کنـــــم , حقی که مونده گردنــــــــــم مـــــــــن بشکنم , برنجم , فـــــــــدای تار موهـــــــات مهم تویـــــــــــی نرنجی , بــــــرس به آرزوهــــــــات مواظب خــــــودت باش , با قلب من چه کـــــــــــردی دلـواپـسـم نباشـــــــــــــم , به اشک کــی بــــــــــخندی اگر سراغمـــــــو گرفت , بگیـــن نشونه ای نذاشــــت بگین از اینجـــــا رفته و , چاره ی دیگه ای نداشــــت اگـــــــر سراغمو گرفت , این نامه رو بـهش بــــــدین بگین کــه جا گذاشته بود , پرسید کجا هیچی نـــــگین اگر بازم پرسیـــــــد ازم , اگــــــــــــــه نکردش آشکار چاره ای نیست بهش بگین , فلانی رفته زیر خــــــاک فلانی رفته زیر خاک میمرم و خاک تنو به دست آسمون میدم من از هوای جاده دلگیرم بنویس ای قلم از غم هجران بنویس با خون دیدگانم تو هم خون میچکد از گلویت باور کن اسماعیل عشقم را تنها در راه تو قربانی میکنم به چشمای تو سوگند که عشقت واسه من رنگ جنونه!
از این همه در به دری ... از گردش چرخ زمون
دلم گرفت از آدما ... از آدمای مهربون
از این مترسکای پست ... از هم دلای همزبون
تو هم که بی صدا شدی ... آهای خدای آسمون
آهای خدای عاشقا ... تویی فقط دلخوشیمون
آره دلم خیلی پره ... از غم های رنگ و با رنگ
از جمله دوست دارم ... دروغای خیلی قشنگ
دلم گرفت از این روزا ... از آدمای مهربون
از تو که با ما نبودی ... از اون خدای آسمون
نگران من نباش
که میان ابرها گم نمی شوم
و اشک مریز
که نمیتوانم
حتی بغض کنم
حتی صدایم مکن
که من دیگر درون تورا حس میکنم
وقتی مردم
میان اسمان مرا بجوی
نه زیر سنگی که نام من کشیده به روی
من
همیشه تورا از فراز ابرها
تماشا میکنم
...
اینجا یکی هست بیاد جلوی راهت بمیره
اینجا یکی هست بیاد
جلوی راهت بمیره
میدونم که میشنوی
صدای من رو میدونم
میدونم حس میکنی اشک چشامو میدونم
میدونم خوب میدونی خیلی دلم تنگه برات
نمیدونی اتیش میگیره دل من با گریه هات
بعد رفتنت دیگه امید قلبم میمیره
ندونستی که اگه نباشی گریه ام میگیره
ندونستی که من عاشقت نباشم میشکنم
تا که عمر دارم دم از رفاقت تو میزنم
اگه برگردی دیگه هیچی ازهیچکس نمیخوام
هر جای دنیا که بگی من پا به پای تو میام
نمیدونی که من دیونه کردی چند روزه
ندونستی که دلم از غم دوریت میسوزه
ندونستی وقتی نیستی باید از دوریت بمیرم
وقتی دست تو نباشه با چی من آروم بگیرم
بعد رفتنت دیگه امید قلبم می میره
ندونستی که اگه نباشی گریه ام میگیره
بدون عاشق چشات از یاد تو رو نمیبره
اینجا یکی هست هنوز که چشم خیسش به دره
بدون هرشب دل من وقتی نیستی میگیره
اینجا یکی هست بیاد جلوی راهت بمیره...
ببين منو گذاشتي به چه حال و روزي
بسوزي دل بسوزي
ببين ميسوزم از آتيش تو شبانه روزي
تازه اول راه زندگي بيچاره كردي
يه روز سواره بودم ، بي سبب پياده كردي
من و كشتي الهي عاقبت تو هم بميري
چيكارت كرده بودم كه واسه ام خواستي اسيري
بسوزي بسوزي اي دلم بسوزي
ببين منو گذاشتي به چه حال و روزي
بسوزي دل بسوزي اي دلم بسوزي
ببين ميسوزم از آتيش تو شبانه روزي
تازه اول راه زندگي بيچاره كردي
يه روز سواره بودم ، بي سبب پياده كردي
منو كشتي الهي عاقبت تو هم بميري
چيكارت كرده بودم كه واسهام خواستي اسيري
ديگه دوست ندارم چشمامو كنج در بدوزم
تو رو ميكنم از سينه و ميندازم به دريا
ميخوام بيدل شم شايد عوض شه روز و حالم
بسوزي بسوزي اي دلم بسوزي
بسوزي بسوزي اي دلم بسوزي
بسوزي بسوزي اي دلم بسوزي
تنها تو میشناسی منو ای پریزاد قصه هام
تنها صدای پای تو حرمت خونه منه
کاشکی بدونی خواستنت به قیمت خون منه
تو ساحت نگاه تو لحظه به لحطه جون میدم
داد میزنم تو کوچه ها زندگی سهم عاشقاس
گناه عشق پاي خودم هرچي كه هست لطف خداس
نمیدونید چقدر کمه فرصت پروانه شدن
شعله زدن به رسم شمع لذت ویرونه شدن
من اون قلندر شبم شعله نمیسوزه تنم
قربونی وصال تو پوست نجیب پیرهنم
طعنه نزن به گریه هام اشکای تازه تر میخوام
رسم و وفا نیست که منو جا بزاری تو غصه ها
تنها صدای پای تو حرمت خونه منه
کاشکی بدونی خواستنت به قیمت خون منه
تو ساحت نگاه تو لحظه به لحطه جون میدم
داد میزنم تو کوچه ها زندگی سهم عاشقاس
گناه عشقهای خودم هر چی که هست لطف خداس
دنیای تو چیزی بجز من نیست
تو از خودت چیزی نمیدونی
تنها نرو... تنها نمیتونی
میری که با فکرِ تو تنها شم
میری که همدرد خودم باشم
تو آخر راهو نمیدونی
تنها نرو... تنها نمیتونی
من حال این روزاتو میدونم
چیزی نگو چشماتو میخونم
این جاده تا وقتی نفس داره
چشماشو از تو بر نمیداره
من از هوای جاده دلگیرم
از فکرشم دلشوره میگیرم
این آینه توو فکر شکستن نیست
باور نکن این صورت من نیست
دستامو با احساس تو بستم
من بی نهایت با تو همدستم
تا جاده میره سمت بیراهه
گم کن منو این آخرین راهه
من حال این روزاتو میدونم
چیزی نگو چشماتو میخونم
این جاده تا وقتی نفس داره
چشماشو از تو بر نمیداره
از فکرشم دلشوره میگیرم
این آینه توو فکر شکستن نیست
باور نکن این صورت من نیست
به چشمای تو سوگند که عشقت مثل آتیش تو قلبم،مثل خونه
اگه یار تو باشم با این دستای خسته م
واسه تو لونه می سازم تو همین قلب شکسته م
به چشمای تو سوگند!به چشمای تو سوگند!
من اونقدر پر عشقم،اونقدر پر دردم
که عاشقای دنیا نمی رسن به گردم
دیگه خواب تو چشام نیست،امیدی تو نگام نیست
پر از دردم و ای وای!یه درمون سر رام نیست
به چشمای تو سوگند که عشقت واسه من رنگ جنونه!
به چشمای تو سوگند که عشقت مثل آتیش تو قلبم،مثل خونه
به چشمای تو سوگند!به چشمای تو سوگند!
| Design By : Night Skin |
تو این قمار تو این سکوت چه بی صدا نفس نفس
از نا محربونی ها دارم از غصه می میرم
رفیق روز تنهایی یک روز دستات و می گیرم
تو این شب گریه می تونی پناه حق حقم باشی
تو ای هم زاد هم خونه چی میشه عاشقم باشی
دوباره من دوباره تو دوباره عشق دوباره ما
دو هم نفس دو هم زبون دو هم صفر دو هم صدا
تو ای پایان تنهایی پناه آخر من باش تو
تو این شب مرگی پاییز بهار باور من باش
بزار با مشرق چشمات شبم روشن ترین باشه
می خوام آئینه ی خونه با چشمات هم نشین باشه
دلم گرفت ای هم نفس پرم شکست تو این قفس
تو این قمار تو این سکوت چه بی صدا نفس نفس
